Home

De Sint-Walburgisbasiliek is de oudste van de in Arnhem bestaande kerken.  Met haar twee torens speelt ze vanaf de 14 e eeuw al 650 jaar een karakteristieke  rol  in het stadsbeeld.
In de middeleeuwen was de Walburgis een kapittelkerk, geen parochiekerk. Zij behoorde tot de negen voornaamste kerken van het bisdom Utrecht, dat op de zuidelijke provincies na, geheel Nederland omvatte.

Oorspronkelijk was het Walburgiskapittel in Tiel gevestigd. In 1315 kreeg het moeilijkheden met de bevolking aldaar en vroeg verlof aan Reinald I van Gelre om zich in Arnhem te vestigen. De graaf schonk hun een gedeelte van zijn grafelijke hof met het verlof een kerk en woningen voor de kapittelheren te bouwen. Met de bouw van de kerk kan men kort na 1315 zijn begonnen en zij was in 1365 voltooid. Rond 1500 is aan de zuidzijde nog een kapellenreeks gebouwd.

Na de Reformatie werd de kerk ingericht als arsenaal en gevangenis voor soldaten. Door bemiddeling van koning Lodewijk Napoleon kwam de kerk in 1808 weer in handen van de katholieken die haar circa 1855 grondig verbouwden en uitbreidden.

Bij de Slag om Arnhem in 1944 is het gebouw geheel uitgebrand en in 1951 weer in haar veertiende-eeuwse gedaante hersteld en opnieuw ingewijd.

Mei 2013 is de Walburgis Basiliek onttrokken van gebruik voor de katholieke ere dienst. In haar lange geschiedenis is dit vaker gebeurd (reformatie, brand, tweede wereldoorlog).
De foto’s zijn gemaakt door de heer Wils Kloos.